Al 15 jaar de nieuwssite voor Genemuiden!
11 december 2017
Agenda
Zwolsche Adviesgroep 500

Passageproces (column Nick Hoekman)

Geplaatst op: 30 juni 2017

De zomer, ik hou er van. Zo fijn, langer licht buiten, vogeltjes die fluiten en ongelimiteerd bejaarden natspuiten met een waterpistool. Het allermooiste is toch wel dat ik in de zomer weer naar ‘Opsporing Verzocht’ durf te kijken. In het donker vind ik dat nog een beetje eng, daarom schakel ik pas weer in vanaf het moment dat het nog licht is wanneer Ellie Lust in beeld komt. Nickje is namelijk dol op misdaad. Als kereltje droomde ik al voorpagina’s waarin mijn naam voorkwam. Nou, ja, gedeeltelijk dan. Een beetje crimineel komt alleen als ‘Nick H uit G’ in de krant. En een balkje voor m’n ogen. (Wat dan wel weer heel jammer zou zijn, want volgens m’n moeder heb ik hele mooie ogen. Goed, ik dwaal af, waar waren we? Oh ja, misdaad)

Ik vind het allemaal reuze interessant. Het klinkt misschien wat raar, maar naast mijn muzikale en voetballende helden, heb ik ook een interesse voor onze eigen poldermaffia. Het gaat nog net niet zo ver dat ik slaap onder een deken met het hoofd van Willem Holleeder of koffie drink uit een mok van Klaas Bruinsma, maar het scheelt niet veel. Het klinkt ook allemaal zo lekker kneuterig. “poldermaffia”. Alsof ze op bezoek komen met een pak gevulde koeken voor een goed gesprek. In werkelijkheid komen ze met een boormachine gaten in je knieschijven boren – is echt zo, mijn zieke brein verzint dit niet zelf – wanneer je gemaakte afspraken niet nakomt. Of – als je een beetje pech hebt, gieten ze je in beton en dumpen je in het Amsterdam Rijnkanaal. Dat van die gevulde koeken vind ik dan wel leuk, maar dat laatste hoeft van mij niet zo. Nou ja, in films of series. Dan vind ik het leuk.

Met extra belangstelling volgde ik dan ook het hele circus rondom het passageproces.

Waarin de oude garde van de Nederlandse onderwereld werd veroordeeld voor diverse liquidaties – of pogingen daartoe. Deze veroordelingen kwamen mede tot stand door het toedoen van kroongetuige Fred Ros.

Fred heeft een deal gesloten met justitie. U moet zich dat ongeveer zo voor u zien: in de klas op de basisschool wordt de meester met een propje bekogeld, de leraar wil weten wie dit heeft gedaan. U heeft dit gezien, wil dit ook best aan de leraar vertellen, maar dan wel op een aantal voorwaarden: u heeft zelf een aantal dagen eerder óók een propje richting de leraar gegooid, hetgeen u op 2300 strafregels is komen te staan. U bent – uiteraard – bereid om de leraar te helpen en uw klasgenoot erbij te lappen, maar dan moeten uw eigen strafregels wel gehalveerd worden én u eist dat u de rest van uw schooltijd mag afmaken onder een andere identiteit op een basisschool op de Malediven. In het verhaal van Fred, werden propjes vervangen door kogels en konden de meeste personen het niet meer na vertellen.

Fred’s straf wordt gehalveerd en Fred krijgt wat centjes mee + een nieuwe identiteit om op een geheime locatie een nieuw bestaan op te bouwen. In het gunstigste geval op een tropisch eiland, in een minder gunstig geval is het een boerendorpje naast Vladivostok.

Kun je de dames die je in je dromen al in zo’n leuk rieten rokje voor je zag staan met cocktails, en al hoelahoepend je tegelijkertijd op een licht erotische wijze druiven liepen te voeren, inruilen voor wodka stokende oma’s met nog maar drie tanden tellend gebit en zestien haren op hun kin. En dan is het ineens een stuk minder romantisch.

Bedankt Fred, voor deze eyeopener.

‘Nick H uit G’, blijft voorlopig nog gewoon ‘Nick Hoekman uit Genemuiden’.

Gepubliceerd door Erik Driessen