Illustratie: Het cafe aan de Oosterkaai, en met tapt er Warsteiner. © Hans Mateboer

Bezuuk uut Engelaand

D’r kletterde ’n fiese teegn de veurgevel van de Roef, en eempies laeter kwam ’t maegere bekkien van de Lepel boovn de veinsterbaanke uut. Zien oar stond as ’n rossige vlamme in ’n toefte recht op boovn zien linker oor, en i’j keek opgewundn en  veralderiert tegelieke. I’j ad et epresteert um umme te vaaln teeng de gevel, tewiel i’j nog nuchter was.  Aerrem Skoap skudde saggerijnig ’t eufd en stond op ’t punt umme ’t Lepeltien ies ’n goede de woareid te zaegn over zien gedrag jeegns de veurgevel van de Roef. I’j ad de boel net loatn skildern, en i’j was zuuneg op zien paendtien. Maer doar was gien tied veur want Gärmt knalde de deure noar de gelagkaemer lös en skroewde; ’Wat aar ek now ezien eb, dat geleuv ie nooit!!’ Klaas de Kleidoeve keek ‘m an en zeg;  ’Iets gef mi’j ’t idee taa’j ’t mi’j now goan vertelln’. Gärmt:’D’r stet ’n iel olde engelse moter op ’t aevnplein’. ‘En doar maek-ie al die drukte umme?’  zee de kroegboas. ‘Oe wiet ie dat ‘t ’n engelse moter was?’ sprak Siem Trummechien. Klaas; ’Dat snap ie toch wel, I’j ad  ’t stuur an de verkierde kaante’. Die ging onopgemerrekt veurbi’j, want Gärmt beweerde dat ie ’n stikker

met GB op de nummerplaete ad. En dat betekend Great Britain, eur, aaj’t willn wieten, zee Gärmt. ’t Kan net zo goed Gien Boonn beteekn’,  zeg Klaas die nog eempies deurging met stangn. Zie preutn ook Engels, trouwns, volgns Gärmt, en ’t was volgns um ’n iel  old dink, want et geval ad ’n zijspan as ’n soort maande emaekt van pitriet. En de bestuurder en bi’jrieder addn leern ellempies op met  zo’n glaezn brille, met ’n leern riempien. Klaas nog ’n keer; ’Zat ’t zijspan ook an de verkierde kaante?  ‘t Dink zat an ien kaante’,  volgns Gärmt. Maer i’j wus niet meer welleke. ‘En wiet ie wat as ze veur taenkmeter addn?’, zee Gärmt toen. ‘Now?’ , zeenn ze in koor, dus laegde Gärmt uut dat ‘t ’n metaaln stökkien was op ’n kurreke wat deur de taenkdoppe en stak. De stamgastn waarn et er unaniem over iens dat  de moter van veur de oorlog mos weenn.  Doar i’j ze

‘Verechteg, kiek now toch ies, bin dat soms die Engelsn?’ Zee Aerrem, die as ienege de raemn in de gaetn eul. Sinchroon toldn drie barkrukkn umme en de gastn veuld d’r oaste of van de middelpunt vliednde kracht, met zo vuule geweld slengerdn ze umme. Ie zolln z’oaste ’n klap onder de kaeke geem’ zo zaatn ze te gaepn, Klaas, Gärmt en Siem. De Engelse keerls kwaamn de gelagkaemer in, met de elms en de brilln in de aand, en met Aarnt op d’ieln. ‘Good afternoon, gentlemen’. Zee d’iene met ’n grote kolonelssnörre met links en rechts van de neuze ‘n krulle d’r in. Siem; ’Uj’, Klaas; ‘Ellow’, Gärmt zee neks,die was zo zenuwachteg dat ie zien sjekkien oaste vakuum trök. Aerrem; ‘Welcome gentlemen, what can I get you to drink?’  Now, de eern lustn wel ‘n pint, ‘n kolde en ‘n grote. Gärmt keek in stille bewondering noar Aerrem, die met ‘t grootste gemak Duus, en now Engels proatte, as of ’t neks was.

‘We have a problem, our motorcycle won’t start, it’s quite late, can we book a room here?’ zo sprak de metgezel van de snörre. Dat kon wel, volgns Aerrem, en dan zolln ze noa nog ‘n pint, umme ’t stof van de weg d’r of te spuuln zoas ze zeenn, eur spulln aeln. Ondertussn meldde Aarnt, die ook wel’n woordtien over de grens preut, dat miskien Gärmt wel ies noar eur moter kon kiekn, want die was iel technies. ‘Well, my dear fellow, now that is really a splendid idea, I say.’ Zo sprak de snörre. ‘I say we have a go at another pint, in celebration of our engineer here’. Aerrem deu d’r nog ‘n paer in, en zie skuddn aandn met Gärmt, eur redder in nood, die overigns ’t zwiet uut aar, want i’j verstond d’r neks van, en i’j vond alles van buutn Gaellemuun maer verdacht. Toen ze ‘m verteldn dat er van ‘m verwacht wörde dat i’j ies noar de moter zol kiekn, toen begonn ie te glimmn van trots, want ja, alles behalleve wonders doar wus Gärmt road mee.

Dit is ’n ballegak Noa dat de eern in echeckt waarn in de kaemers van de Roef, kwaamn ze noar beneedn, in frisse kleern, met rooie blössies op de wangn, en was in de snörre. Zie merrektn op dat ze ielemoale vergeetn waarn dat ze zich niet addn veur estelt, be-alleve an Gärmt dan. D’iene met de snörre iette Nigel, en d’aandere, de bi’jrieder en navigator, iette Trevor. Trevor stond bevremd noar Aarnt te kiekn, die an de stamtoafel ’n ballegak noar binn zat te werrekn , die verzeup in de satesous. ‘That smells wonderful, I’m starved, Nigel’. ‘May I ask what you are eating, Arrend, it is, right?’ Um dat Aarnt de mond vol ad met gak zee Klaas; ‘We call det a ballegak’. ‘Meatball, with peanutsauce’. Aerrem van achter de bar. ‘Well, I’ll have one’,  Trevor leup ‘t waeter umme de taandn, en Nigel zee; ’Make that two’.   De maennechies geneutn van de kroegkeukn, naamn nog ‘n paer pintn, en volgns Siem mossn ze ook leern wat ’n kopstoot was, bier, met Dutch gin, d’r next to. Now, de stemming steeg met de neut, toen ’t gesprek kwam op de bestemming van ’t illustere duo. Zie waarn op weg noar Oesterbiek.

’n Brugge te  verre
 ‘Ooooh, ek snappe ’t al, Oosterbeek, bi’j Arnem, joh, doar goan z’en’, aldus Aerrem. ‘Why Oosterbeek?’ kwam de vroage. ‘Well’, sprak Nigel, ‘My uncle fought there during the war’. En umdat ze al wel tien keer de fillem ‘A Bridge too far’ haddn  ezien, mossn ze now die umgeving ies met eign oogn anskouwn, want, zee Nigel, die olde knärre eult d’r maer niet over op.   Aarnt ad de ballegak achter de knoopn, en maekte zich op umme van wal te steekn.’My uncle fought in England’ zeg ie. Wat zu’w now em zaag ie de rest deinkn. ‘Did he really?’, zeg Trevor. ‘Ja, i’j was veur zaekn in Harrogate, doar addn ze ’n tapijtbeurs, en d’r was ’n dronkn engelsman doar kreeg ie ’t mee an de stok’.  ‘Zie bin allebei opelapt in ’t zieknuus, en toen em ze uutesloapn in de cel’. Trevor vond ‘t  ’n prachteg verael, maer Nigel kon d’r niet umme lachn. Die ging d’r teeng in dat ’t toch iel wat aanders is as oe de kogels umme de kop soezn tewiel aaj ien of aander Nederlaans

staedtien probeern te bevrijdn, dan dat aaj mekaere in de pub de skedel insloan.  Dat was ook wel zo, en Klaas zee vol vuur dat ie de Geallieerdn erstekke dankbaar was want aanders waarn ze now ’n stukkien van Duuslaand, en drunkn ze Duus bier en zo. Aldus sprak ie met ’n groot glas Warsteiner veur de neuze.  ‘Vroagt ‘m ies  of as zien ome ook in Gaellemuun ewest is?’ zee Trummechien veur wie alles vertaeld wörde.   Nee man, siste Gärmt, ier aaj allient maer Canadeezn.                                                                              
‘Mien buurman’, aldus Siem, ‘die zien vaer was ’n geallieerde soldoat, eur!’  ‘Of wo’j zaegn dat die ome van die Engelsman miskien zien vaer was?’. ‘Now, ’ t zol toch kunn, die soldoatn besprungn elleke skiere deerne die ze in de kladdn kreeng’. De discussie an de toafel verlaegde zich noar Siem en Gärmt, tewiel de Engelsn niet begriepnd zaatn te luustern. Aerrem laegde uut woar as ’t over ging, en vreug ze of die ome ook ooit in Gaellemuun was ewest. Now, allient et idee dat Nigel zien ome miskien ´n noazoat ad rondloopn in Gaellemuun doar kondn ze kostelek umme lachn.

´Just imagine  the old bastard created another bastard, I´ll have to have a word with the old geezer´. Trevor vond ´t allemoale zo komisch dat de troann em over de wangn biggeldn, en i´j wol nog wel ´n kopstoot, en doet d´r maer ‘n rundtien in van ons, kreeg Aerrem de opdracht.   Dat was altied welkom, en zie spraakn of dat de clientele van de Roef bi´j de Engelsn op bezuuk zolln koomn in Engelaand. Zie woondn in Stoke upon Trent, ´n mooi pittoresk plaesien, met ok ´n iel gezellege pub, en, Klaas bliede, zie addn d´r ook ´n doevnverienuge. Dus dat was ofespreukn, want aanders ging ze toch maer noar Antalya of Salou. Gärmt was d´r nog lange niet zeker van, of ie Gaellemuun wel uut wol, maer die kon goed zien paniek de boas deur te focussn op de volgnde dag, as ie de moter ging maekn. First things first, aldus de Engelsn.