Al 20 jaar de nieuwssite voor Genemuiden!
22 maart 2023 t’ Olde Staduus
Agenda
Van Dijk Heftrucks (tijdelijk)

Kersttrauma bij kassa 3 (column Nick Hoekman)

Geplaatst op: 24 december 2015

Rond kerstmis verandert de lokale buurtsuper in een jungle vol geflipte huisvrouwen. Vrouwen die hun afgeladen winkelwagentje gebruiken als botsauto en daarmee als een legertank door de paden manoeuvreren, ware het hun laatste dag op aarde. Alsof er nooit meer een feestdag komt. Alsof er überhaupt nooit meer een nieuwe dag komt.

Zodra Skyradio tweeënzeventig kerstliedjes per uur begint uit te spuwen, gebeurt er iets in het brein van het vrouwspersoon. Vanuit het niets ondergaan zij een gedaanteverwisseling. Ze transformeren ineens van moeders met een kort pittig kapsel, naar gemuteerde, bloeddorstige zombies. Nog steeds met een kort, pittig kapsel. Op zoek naar gourmetschotels. Gourmetschotels voor kerstavond, gourmetschotels voor eerste kerstdag en gourmetschotels voor tweede kerstdag. Zoals een seriemoordenaar door de nacht struint op zoek naar donkere steegjes om een prooi te verslinden, zo loeren deze theekransjes van middelbare leeftijd in de gangpaden naar ragoutbakjes in de vorm van een kerstster of naar dennenboom gevormde kerststollen.

In de volksmond wordt wel eens gezegd dat samen in de auto op vakantie naar landen als Frankrijk of Spanje dé ultieme relatietest is. Ik denk dat – zeker voor ons mannen – wanneer de situatie zich voordoet dat je met je vrouw mee moet naar de supermarkt om kerstinkopen te doen, dit minstens zo slecht voor je relatie is. Jaarlijks worden er in het bos honderden honden achtergelaten, vastgeknoopt, aan een boom. Over het aantal vrouwen die met een volle winkelwagen op de parkeerplaats door hun man worden achtergelaten, is niks bekend. Naar verluidt zijn dit er honderden, zo niet, duizenden. Het oude ‘pakje sigaretten halen’ is ingehaald door ‘schat, als jij nou even de boodschappen inlaadt, dan pak ik de auto vast’. Inderdaad, de auto wordt gepakt. Op weg naar een eenzame kerst op een versleten bungalowpark met Poolse arbeiders.

Vanochtend moest ik boodschappen doen, het kon niet anders. Een tsunami van geluid kwam mij tegemoet. Kakelende mensen die nog even snel via de telefoon hun boodschappenlijstje met het thuisfront doornemen, het geroezemoes tussen stellen over welk merk bier er ingeslagen moet worden, met daar tussendoor flarden van Chris Rea die in de auto onderweg naar huis is, een meisje wat kerstliedjes speelt op een piano en het geluid van tientallen winkelwagentjes. Winkelwagenwieltjes die piepend tot stilstand komen en een file vormen voor kassa drie. Truus, de vrouw van Berend, is ondertussen bezig om in een rap tempo een voorraad voedsel – waar menig Unicef tentenkamp jaloers op zou zijn – op de boodschappenband te mikken. Kassa drie blijkt de kassa waar alleen gepind kan worden. En waar Berend, de man van Truus, pas achterkomt terwijl hij zijn enveloppe met vakantiegeld tevoorschijn heeft getoverd. Op de achtergrond zingt Chris Rea nog steeds dat hij in de auto onderweg is naar huis.

Berend en Truus zijn ook onderweg, naar kassa twee. Waar je gewoon met cash kunt betalen.

Gepubliceerd door Erik Driessen
Van Dijk Containers 500