Al 15 jaar de nieuwssite voor Genemuiden!
22 oktober 2020 t’ Olde Staduus
Agenda
Van Dijk Heftrucks (tijdelijk)

Inspectiebezoek (column Gerrit van Houwelingen)

Geplaatst op: 31 maart 2016

Een grutto doorklieft als een JSF-er het luchtruim. Tussen het voormalige tolhuis ‘De Ketting’ en de pont jagen een honderdtal aalscholvers in een kring op een maaltje vis, teamwork in optima forma. Als hij even later de krant opslaat, komt hem een artikeltje van een promovendus onder ogen. Deze heeft onderzoek gedaan naar de succeservaringen van kinderen die klassikaal onderwijs volgen. Over het algemeen denken zij het meest positief over het vervolgonderwijs en krijgen na de citotoets vaker een havo- of vwo-advies. Hij wrijft zijn ogen uit, maar het staat er echt. Eindelijk gerechtigheid! Nú nog de inspectie ervan overtuigen. Maar hij vermoedt dat hij lang kan wachten voor ze in zijn oor zullen fluisteren: ‘Fijn, dat u nog zoveel klassikaal onderwijs geeft en daarbij ook oog heeft voor individuele verschillen.

Geloof het of niet, maar een week later gaat de telefoon, de secretaresse van de inspecteur. Ze kondigt een periodiek kwaliteitsonderzoek aan. Het vorige is al weer drie jaar geleden, dus helemaal onverwachts komt het niet. ‘Wat zegt u, krijgen we een nieuwe inspecteur’? In de vijfentwintig jaar dat hij nu in dit circus meeloopt, wordt dit pas de derde! Als hij de hoorn neerlegt, duikt hij in het archief, een meter blauwe Heutink-ordners en leest de uitkomsten van het vorige onderzoek er nog eens op na. Wat is er terecht gekomen van de aanbevelingen van toen? Een week later ligt de envelop met inhoud in de postbus en begint de striptease van directie, interne begeleiding en het voetvolk.

Het bovenschools management verdiept zich in de nieuwe bekostiging van het onderwijs en roept hen weer bijeen, dit keer in Coelenhage. Een collega haalt hem op. Met een beamer wordt de tekst uit een map nog eens overbodig op de muur geprojecteerd. Hij kan het niet helpen, en het zal wel irritant zijn, maar zijn relativisme steekt gedurig de kop op en neemt zo en dan cabareteske vormen aan. Zolang er echter nog gelachen wordt, vindt hij de professionele sfeer wel best. Na een broodje gezond worden ze weer losgelaten. Zijn collega met zijn jeugdige rijstijl ziet kans hem kotsmisselijk te rijden, zodat hij thuis eerst een uurtje onder zeil gaat.

Rond Pasen clustert hij wat vrije dagen tot een lang weekend en snelt naar het westen, waar een caravan wenkt in Voornes Duin, een heerlijk natuurgebied met talloze geheimen: velden daslook en salomonszegel, een lepelaarskolonie bij het Quackjeswater, geoorde futen in het Brede Water. Hij knoopt de ene wandelroute aan de andere vast en zijn kop waait helemaal leeg. Dan verkent hij Neerlands dierb’re grond in Brielle, waar in 1572 Jan Koppelstock de Watergeuzen uitnodigde het stadje in te nemen, omdat het Spaanse garnizoen was vertrokken om elders de tiende penning met geweld in te voeren, met gevolg dat Alva zijn bril verloor en er een keer kwam in onze onafhankelijkheidsstrijd tegen Spanje. Tientallen keren heeft hij het verhaal verteld, de klas aan zijn voeten.

Gepubliceerd door Erik Driessen
Van Dijk Containers 500