Al 15 jaar de nieuwssite voor Genemuiden!
18 september 2020
Agenda
Van Dijk Heftrucks (tijdelijk)

‘Biestemerk, volgende keer beter!’

Geplaatst op: 21 oktober 2014

Foto's Erik Eenkhoorn

Al ruim voor vijf uur pakken de marktkooplui hun waar alweer in. Het heeft geen zin om langer te blijven staan in de regen, wind en kou. Zelf tot in de botten verkleumd, de producten doorweekt en ook nog eens niemand om je spullen aan te verkopen. Waar je normaal over de koppen moet lopen tijdens de jaarlijkse Biestemerk, is het nu eng rustig in de straten. ’s Ochtends was er nog wel wat man op de been, maar ’s middags blijft Genemuiden liever met een kopje thee (of kom snert, want snertweer was het) bij de kachel zitten.

Het is niet anders, vindt Janette Wolf uit Wezep die al vijfentwintig jaar met fiets- en scooterspullen op de braderie van de Biestemerk staat. “We mogen qua aanloop niet klagen voor zo’n regenachtige dag, maar goed was het niet. Jammer hoor, volgend jaar beter.” De zweefmolen draait ook vaker leeg dan vol. Het waait zo al hard genoeg, daar heeft niemand een attractie voor nodig. De schoolgaande jeugd kiest dan liever voor de overdekte botsautootjes, maar ook daar is het rustiger dan normaal.

Alleen voor de oliebollenkraam staat een dikke rij. Een warm stukje gefrituurd deeg met krenten in de handen is precies wat de Biestemerkbezoekers nodig hebben zo lijkt het. Ben Bouwhuis van de speelgoedkraam (al zo’n 37 jaar te vinden op de brug tijdens de Biestemerk) eet er smakelijk van terwijl hij ondertussen kleine plastic autootjes in een doos stopt. “Het is onze laatste keer hier op de markt. We worden te oud, we stoppen ermee.”

Zijn vrouw vult aan: “Volgend jaar komen we als toerist, als het lekker weer is natuurlijk.” Ja natuurlijk lopen er minder mensen op straat dan tijdens andere Biestemerkjaren, vertelt het tweetal. “Maar dat kun je ze toch niet kwalijk nemen? Het is ook snertweer.” Goede zaken op zo’n typische herfst Biestemerk doen in ieder geval de cafés. De Kaaihof zit bomvol. En ook in Schippers Welvaren aan de Westerkaai zitten ze als haringen in een ton. Hier geen geklaag over de kou of regen, maar herinneringen ophalen met bekenden. Onder het genot van een drankje. Dan krijg je het vanzelf warm.

 

Gepubliceerd door Erik Driessen
Van Dijk Containers 500