Al 15 jaar de nieuwssite voor Genemuiden!
28 oktober 2020 t’ Olde Staduus
Agenda
Van Dijk Heftrucks (tijdelijk)

Excuus (column Martine Nanninga)

Geplaatst op: 10 april 2018

Zo, dat is even geleden! Ik had iets of wat last van het zogenoemde writersblock, en daarbij had ik iets of wat last van tijdgebrek. We hebben ons nogal wat werk op de hals gehaald.

Tijdens het hardlopen liepen mijn lieftallige, knappe, gespierde man met irritant goede conditie en ik tegen een woonboerderij aan. Een echt opknapper. (lieftallig, gespierd en knap.. i know om te kotsen.. ik gooi normaal ook niet zo met complimentjes maar hij heeft net de perfecte ring voor mij gekocht. Dan krijgt hij complimentjes!)

Na een best wel spannende tijd, krijgen we het huis wel of niet. Hoe gaan we de kinderen rustig en met geduld begeleiden op wéér een verhuizing terwijl we geen tijd hebben om ze te begeleiden? Hoe krijg ik al die spullen in vredes naam wéér ingepakt?! En geloof mij, er zijn na de laatste verhuizing twee jaar geleden be-la-che-lijk veel spullen bij gekomen! Ik ga geen namen noemen, maar iemand in ons huishouden kan moeilijk spullen weggooien.. Je zult net zien dat je het weer nodig bent en dan heb je het net weg gegooid! Dat is toch zonde!! Net als met kleren, nooit weg doen! Schoenen hetzelfde. Geloof mij, er komt een dag dan wil je dat ene topje weer aan. Of dat jurkje dat je al jaren niet meer aan hebt gehad. En dan is het zo frustrerend om te weten dat je het gerecycled hebt en er dus een ander mee loopt te pronken! Oké, oké.. ik geef het toe, ik ben diegene met het niet weggooi probleem. Maar dat terzijde..

Ons bod werd geaccepteerd! Ons huis moest in de verkoop.. wie heeft er trouwens bedacht dat zo’n huis onleefbaar netjes moet zijn voor de foto’s??!! Dat is echt, maar dan ook echt ongelofelijk veel werk als je in mijn schoenen staat. Die lieftallige(ze hebben ook erg hun best gedaan op hun cadeautjes) kinderen trekken alles weer overhoop als ik even niet oplet. Ik heb me echt de tyfus gewerkt. (geen idee of een infectieziekte zo hard kan werken als ik, maar heb even niet een beter woord.) En het mooie was nog, de dag voordat de fotograaf van de makelaar zou komen kwamen er belangstellenden kijken en die hebben het ook gekocht..

> Huis gekocht: check
> Huis verkocht: check
> Kinderen op de hoogte: check
> Kinderen overstuur: check
> Inpakken: nog lang geen check
> 2,5 week de tijd om de opknapper bewoonbaar te maken: check
> Geen tijd meer om in te pakken: check

Het is ons gelukt hoor, ik heb uiteindelijk ingepakt in de vakantie van de kinderen. mag ik daarvoor even een applaus? bedankt! De kinderen vonden ons nieuwe huis een krot, en wilden douchen met hun slippers aan omdat de badkamer niet hoog op het prioriteiten lijstje stond. Maar met een stukje zeil op de grond en een nieuwe douche bak waren ze tevreden. Hun slaapkamers waren ingericht zoals ze het zelf allemaal bedacht hadden. De muffe geur was eruit zoals beloofd. (ze geloofden ons niet..) Het hele voorhuis hebben we vernieuwd, nieuwe keuken. We moeten nog veel doen maar als dat net zo goed lukt als de keuken hebben wij echt ons eigen droomhuis! Dus dat, dat is mijn excuus.. hopelijk pak ik het weer een beetje op!

xx

Gepubliceerd door Erik Driessen

One thought on “Excuus (column Martine Nanninga)

  1. Willeke schreef:

    Je maakt ons wel heel benieuwd naar waar je nu bent neergestreken…. Maar vooral, geniet ervan!

Comments are closed.

Van Dijk Containers 500