Al 15 jaar de nieuwssite voor Genemuiden!
25 september 2020
Agenda
Van Dijk Heftrucks (tijdelijk)

Dominee Postma op zijn plaats

Geplaatst op: 29 augustus 2014

(door Enrico Kolk)

Twintig jaar is Imko Postma als hij begint met zijn opleiding tot predikant. Op zijn 27e neemt hij een beroep aan naar Dwingeloo. Als hij 28 is, wordt hij daar bevestigd. Nu, in zijn 36e jaar, is hij dominee van de Gereformeerde Kerk in Genemuiden. “Ik ben hier vanaf 3 maart 2013”, vertelt de dertiger. “En het bevalt me hier uitstekend. Ik voel me echt opgenomen hier.”

Zijn huidige gemeente is wel even anders dan de vorige. “Hier hebben we zo’n 1.160 leden. Mijn vorige gemeente, Dwingeloo, was de helft kleiner.” Al die mensen passen niet in de kerk. “De rand is hier vrij groot, zo rond de dertig procent”, beaamt de dominee. “Maar we zijn hard bezig om die rand kleiner te maken. Dat is ook één  van mijn speerpunten. Ik zie het als mijn opdracht/taak om alle mensen te betrekken bij het Evangelie. We zijn kerk voor de wereld en in de wereld. Ik vind het heel belangrijk dat mensen zich thuisvoelen in de kerk. Ze moeten weten dat de Liefde van God in Christus naar een ieder uitgaat, zonder voorwaarden. Dat is genade. In de kerk moet je met elkaar kunnen lachen én huilen. Maar we leven in een gebroken aarde, het zal nooit volmaakt worden.”

“We willen de rand ook zeker niet groter maken. Daarom voeren we toelatingsgesprekken bij nieuwe leden om de betrokkenheid van het lid te vergroten, maar ook van ons als gemeente bij haar leden.  Het is niet zo dat je bij ons even kunt trouwen omdat het in je huidige gemeente niet kan.”

De telefoon gaat. “Imko Postma”, zegt de predikant in de hoorn. “Als ik de telefoon oppak, is het gewoon ‘Imko’”, zegt hij even later. “Ik ben van gewone arbeiderskomaf, ik voel me niet boven de mensen staan.” Niet alleen aan de telefoon gaat het zo. “De ‘oudere’ mensen zeggen ‘dominee’ en de kinderen van tien zeggen ‘Imko’”, lacht hij. “Dat is de cultuurverandering waar we mee te maken hebben.”

De vijf kerken van Genemuiden verschillen niet zoveel van elkaar, volgens Postma. “Genemuiden heeft meer dat bindt dan scheidt, wat de kerk betreft”, zegt hij. “De vorm is iets anders, maar het evangelie is hetzelfde, Jezus Christus staat centraal.” De predikant is kerkelijk ook breed aangelegd. Hoewel hij binnen de Gereformeerde Kerk opgroeide, deed hij zijn opleiding tot predikant op de Hervormde seminarie in Utrecht. In zijn studententijd preekte hij vooral in Hervormde gemeenten behorende bij de Gereformeerde Bond. “Ik heb weleens vier liturgieën gehad bij dezelfde preek. De preek was steeds dezelfde, maar de psalmen en gezangen kwamen uit diverse berijmingen”, grinnikt hij. In zijn verkeringstijd ging Postma regelmatig met zijn huidige vrouw naar de Gereformeerde Gemeente bij ds. Vreugdenhil. “Ik heb veel gehad aan die man. Hoe hij kon uitleggen, dat miste ik bij ons weleens.”

Nu preekt hij enkele keren per jaar in een evangelisatiepost in Bunde-Meerssen (Zuid-Limburg). “Die hoort inmiddels bij de Christelijk Gereformeerde Kerken.” Met een grijns: “dus een paar keer per jaar ben ik Christelijk Gereformeerd.” Het gaat hem ook niet om de naam van het beestje, zo laat de dominee merken. “Als ze me uitnodigen dan kom ik. Als ze nou opwekking zingen of ze zingen niet-ritmisch de oude berijming. Het zit hem niet in de klank, maar in die ene Naam, Jezus Christus.”

Postma zat tegelijk met dominee Olie op de opleiding. Nu zijn ze beide predikant in dezelfde plaats. “Dat geeft een bijzonder verbonden tintje aan de goede onderlinge contacten. De contacten met de collega’s ervaar ik als broederlijk en hartelijk, we mogen dienen in Zijn wijngaard, met het levensreddende Woord”.

Over tweeënhalf jaar is de predikant weer beroepbaar. “Maar vier jaar vind ik wel heel kort, dan ken ik net alle mensen.” In Genemuiden kan Postma het nog wel wat jaartjes volhouden – “Genemuiden is een bijzonder gezellige gemeente.”

Gepubliceerd door Erik Driessen
Van Dijk Containers 500